Z cmentarzu wracała właśnie trójka ludzi, dwie kobiety i jeden mężczyzna w kilcie. Niektórzy mogliby pomyśleć że to przyjaciele, albo kuzynostwo. Jednak tymi osobami byli nie kto inny jak Emma, Angus i Magdalena MacKay, która przyjęła nazwisko przybranych rodziców. Otóż dzisiaj jest piąta rocznica śmierci biologicznych rodziców Leny, dlatego cała trójka przyjechała, a raczej teleportowała się do Nowego Yorku. Długo już nie byli w Stanach, a zwłaszcza Lena która była pochłonięta nauką, i zamierzali odwiedzić przyjaciół. Można by pomyśleci że czas bardzo szybko zleciał. Po wakacjach pięć lat temu Lena wprowadziła się do zamku w szkocji i to tam się uczyła, ponieważ jej przybrani rodzice uważali że nie zdradzi ich sekretu. Lena ukończyła najpierw akademię sztuk pięknych w Edynburgu, następnie wydział kryminalistyczny na rozszerzonym poziomie. Regularnie ćwiczyła nie tylko sztuki walki, ale także grę na skrzypcach i fortepianie. Aktualnie jej nauka skończyła się w ten czerwiec z najwyższymi stopniami. Już od dawna było ustalone że po ukończeniu szkoły Lena dołączy do firmy MacKay UOD. Weszli w las obejżeli się czy nikogo nie ma, Angus złapał Lenę i z Emmą teleportowali się do Romatech Indrusties. Przywitał ich już naprawdę duży, rozbrykany, z anielskimi blond włosami Constantin.
-Część ciociu Emmo i wujku Angusie.- uściskał ich i zawołał.- Lena?!- rozpoznał ją i rzucił jej się w ramiona.- Tęskniłem, gdzie byłaś przez cały czas.?- zapytał z lekką urazą, ponieważ Lena od dawna już nie odwiedzała Draganestich.
-Ja też tęskniłam i to strasznie. Ale musiałam zdać egzaminy na studiach i się uczyć. Teraz kiedy nie muszę codziennie chodzić do szkoły będę cię częściej odwiedzać. Obiecuje.- młody uśmiechną się i stukneli się pięściami. Wtedy przybiegła Sofia krzycząc z daleka, co wszystkich trochę rozśmieszyło.
-Wujku Angusie, ciociu Emmo, Lena. Jesteście.- Mała wskoczyła na Magdalenę a ta zachwiała się na swoich czarnych szpilkach.- Tęskniłam. Dlaczego jesteś taka duża.?
-No mam na sobie wysokie buty, a pozatym dużo urosłam. Ale jaka ty już jesteś duża i śliczna.- mała Dragenesti zaczeła się śmiać, potem wskoczyła w ramiona Emmy.
Z daleka usłyszeli głos, chyba wściekłej Shanny Draganesti.
- Sofia, Constantino. Gdzie jesteście.? Jezu, dopomóż co za dzieci.- Lena zaczęła się śmiać, a Shanna zmaterlizowala się koło nich.
- O tu jesteście.- popatrzyła groźnie na dzieci.-Nie uciekajcie mi więcej.-dzieciaki zaczęły chichotać co rozluźniło Shannę. Następnie spojżała na Lenę.
-Lena, jak ty wyrosłaś. Ale się z ciebie kobieta zrobiła...
-..która właśnie skończyła studia z najlepszymi wynikami- wszedł jej w słowo Angus z dumnie uniesioną piersią.
- Ojeju, jak to cudownie. Gratulacje!- wykrzyczała Shanna.
- Tato.!- spojżała na Angusa, który się uśmiechał.- To narazie miała być tajemnica.- Z tym że Lena zaczęła się do swoich rodziców zastępczych wyszło tak że Lena miała koszmary tuż po wprowadzeniu się do zamku i kiedy w nocy zawsze do niej szybko przybiegali, raz powiedziała do nich "Mamo, Tato nie zostawiajcie mnie". To bardzo ich ucieszyło i tak juz zostało.
-Dlaczego tajemnica, przecież nikomu nie powiem, oprócz tych których znamy.- posłała im najsłodszy uśmiech.
- Wiesz co dzięki tato.
-Nie ma za co.- Angus się zaśmiał.
- Nie stójcie tak tylko chodźcie do stołówki, Lena coś niech zje bo jest strasznie blada.
-Okej.- ruszyli za Shanną. w stołówce nikogo nie było co oznacza że skończyła się zmiana śmiertelików i wampiry biorą się do dzialania. Lena wzięła sobie sałatkę i ciasteczka dla Sofii i Tina. Od razu się na nie rzucili.
- No to opowiadaj Lena, co teraz będziesz robić.- zagadnęła Shanna.
- No jak to co. Jestem zaciętą wojowniczką i artystką, która skończyła szkołę sztuk pięknych i kryminalistkę. To jasne że będę teraz pracowała jako detektyw w MacKay UOD. Prawda.?- tu swe śliczne oczka zwróciła ku Angusie.
- Oczywiście, przeciez musze mieć zdolną córkę w swoim zespole. Jak na śmiertelniczkę, nawet w wieku piętnastu lat udało jej się rozbroić mojego pracownka, który do tego jest wilkołakiem. Jak powiedziałem że to Lena będzie im ratować tyłki nie żartowałem. Dobra teraz idę do biura ochrony, później jeszcze przyjdę.
- Poczekaj tato, idę z tobę.- potem zwróciła się do Shanny.- Bardzo cię przepraszam ale chcę zobaczyć wszystko dokładnie. Może mama ci opowie co u mnie i jak tam nauka szła, a i o moich nastoletnich podbjach, bo w dorosłym życiu nie miałam.- tu zaczęła się smiać, a pytanie Sofii na dobre ją rozśmieszyło.
-Mamusiu,a co to są nastoletnie podboje.- wszyscy ryknęli śmiechem, nawet Angus. Następnie poszła z nim do biura ochrony. W której siedział Freemont, młodszy brat Phineasa McKinneya, którego kiedyś Lena pozała. Jak weszli wstał i przywitał się z Angusem oraz Magdaleną.
-Wszystko wporzątku.?- spojżał na monitory.
-Tak szefie. J.L Wang robi obchód. Zaraz tu powinien być.
-A gdzie jest Roman.?
- W swoim gabinecie. Zoltan Czakvar u niego jest.
-Zoltan.?
- Tak, Zoltan Czakvar.
- Dosyć długo go tu nie było z tego co wiem.- zdziwił się.
-Tak jak mnie tu długo nie było. Tato, kim jest ten Zoltan.?- zapytała Lena robiąc sobie kawę.
-Zoltan Czakvar, przywódca klanu środkowo europejskiego. Nie pamietasz kiedyś ci o nim mówiłem.- popatrzyl na nią.
-Musiałam zapomnieć. -popatrzyła na Fremonta.- Też chcesz.?
-Jasne.
-Dobra, ja tam idę. Musze coś jeszcze omówić z Romanem. Jak wypijesz kawę, przyjdź do jego gabinetu.- wychodził juz z biura.
-Okej.- wykrzyknęła.
Wypiła kawę i chwilę pogadała z Freemontem.
-I co ukończyłaś.?
-Szkołę sztuk pięknych w Edynburgu i kryminalistykę w innej uczelni. A ty.?
-Ja zdałem magisterkę, ale to juz było ze dwa lata temu. Teraz już nie pracuje na zmianach.
-A tak, pamiętam jak raz zakuwałeś. A twój brat cie potem przepytywał. Z Connorem i Dougalem się tak wtedy uśmieliśmy.
-Tak tez to pamiętam, ale wtedy dopiero zaczynałem. Długo cię tu już nie było.
-To prawda, tęskniłam za Nowym Yorkiem. Teraz skończyłam szkołę więc mogę tutaj dłużej posiedzieć.- uśmiechnęła się.- Wiesz co ja chyba będę już lecieć, bo jeszcze ojciec się wkurzy. Do zobaczenia.
-Narazie.- odwzajemnił uśmiech.
Przeszła przez korytarz, spotykając pare osób jak Radinka, Georgi, którzy jej gratulowali i mówili że wypiękniała. Jednak tutaj wiadomości szybko się rozchodzą. Weszła do gabinetu, jak widać niezauważona bo się tego nauczyła,należącego do Romana Draganesiego nie widziała ich twarzy ale ktoś mówił ze słodkim głębokim węgierskim akcentem.
-Widzieli ich. Tak jak mi opisywałeś, a pozatym Connor też ich widział. Wiesz że teraz twoja córka nie jest bezpieczna. Oni chcą ją zabić. Lady Pamela i Michał słyszeli jak rozawiają o niej jeszcze po starym nazwisku Blackwell, pradwa.?- kiedy Angus kiwnął kontynłował.- Wczoraj o tym słyszeli , więc pewnie niedługo dadzą ci znać. Angus twoja córka nie jest juz bezpieczna i nigdy nie była, a ty o tym wiesz. Dopóki nie złapiemy tych którzy chcieli zabić jej rodziców i nie zabijemy ich, ona będzie w niebezpieczeństwie. Powtarzam też że to sa Rosjanie, a oni nie odpuszczają, tak jak to było z Shanną czy Emmą. Musimy ich zabić.
-Nie wy tylko ja.- odparła cicho Lena ze złością, w ciemności niewiele widziała, ale zauważyła że się odwrócili.
-Lena, spokojnie. Jak się tu dostałaś.?- zapytał Angus
-Przyszłam i otworzyłam drzwi. Dlaczego nikt mi wcześniej o tym nie powiedział.?
-Kochanie, tylko spokojnie. Ja też dowiedziałam się dopiero teraz.
-Ja chcę wiedziec kim oni są. Roman ty na pewno wiesz. Powiedz mi bo tata nigdy w życiu mi nie powie.
-Ja...
-Roman nie mów jej. Nie może się dowiedzieć kto to jest, nie dasz sobie rady.
-A właśnie że dam, już jak miałam piętnaście lat potrafiłam pokonac Davego, czemu teraz sobie nie mam dać rady. Ja już jestem dorosła. Moim zadaniem jest pomścić rodziców.
-Teraz to gadasz jak twoja matka, kiedy ją pozałem.- tu Roman zachichotał.- Nie pozwolę ci walczyć sama Magdaleno.
-Ja i tak będę walczyć. Nie po to się latami szkoliłam.
-Widać że to twoja córka Angus, zacięta wojowniczka. Nabrała twoich nawyków.- powiedział mężczyzna z pięknym węgierskim akcentem. Kontynłował.-Oh wybacz moja droga. Jestem Zoltan Czakvar.
-Sory, ale nic nie widzę.- tu zapaliła światło. I jej oczom ukazał się pistolet ojca.
-Tak, fajnie. Nawet jak idziemy na cmentarz i odwiedzamy rodzinę bierzesz ze sobą pistolet.- tu jęknęła zrospaczona.-Sztylet nie wystarczył.?
-Nay.- odpowiedział ojciec. Potem jej uwagę zwrócił mężczyzna, po dwudziestkce, ciemne włosy, blada cera i te piękne złote oczy w podobnym do migdałów kształcie. Był idealnie zbudowany i co zabawne przyglądał jej się z nieskrywanym zainteresowaniem. Czyli to zapewne musiałbyć Zoltan Czakvar, przywódca klanu wampirów ze wschodniej części europy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz