sobota, 8 lutego 2014

Rozdział II

Minęły dwie noce od kiedy teleportowano Lenę do Dragon Nest Academy. Był wieczór i właśnie odbył się pogrzeb jej rodziców. W papierach z sekcji wynikło że panstwu Blackwell poderżnięto gardła. Oczywiście nie obyło sie bez pomocy wampirów. Po ceremoni wszyscy przyjaciele i ludzie z którymi pracowali rodzice Leny się rozeszli. Ponieważ Lena nie miała żadnej rodziny, na razie mieszkała w Dragon Nest Academy. Lecz przez te dwa dni kiedy nie byli w śmiertelnym śnie Angus i Emma spędzali z nią czas i pomagali się przystosować do całej zaistniałej sytuacji. Teraz stali koło niej przed grobem jej jedynej rodziny. Lena już nie płakała i pogodziła się z tym że oni juz nie wrócą właśnie się z nimi żegnała. Emma zabrała ją do samochodu, a Angus zacząl rozmowę z Connorem.
-Chcemy ją z Emmą adoptować. Rozmawialiśmy juz z Sabriną, powiedziała że jeśli mała się zgodzi to możemy ją do siebie wziąść.
-I kiedy chcecie to zrobić.- spytał się Connor.
-Dzisiaj lub jutro chcemy się zapytać, czy chce żebyśmy zostali jej przyszywanymi rodzicami.- Angus się przyglądał jak Emma wyprowadza Lenę z cmentarza.-Uważam że będzie chciała z nami zostać.
-Każdy tak uważa. Tylko z wami chciała rozmawiać i Romanem, dopiero wczoraj zauważyłem że rozmawia z Tinem. Zaczął ją rozśmieszać co podziałało.
-Tak też to zauważyłem.- właśnie podeszła do nich Emma- Kochanie Lena chciałaby  już wracać. Idziesz z nami.?
-Tak, już idę. Connor jutro narada w Romatechu. Chciałbym się dowiedziec czy są jakieś informacje o innych zabójstwach. Zawiadom wszystkich pracowników. Chcę widzieć także Whelana.
-Aye, zajmę się tym. Do zobaczenia.
-Do później.- udali się z Emmą do samochodu gdzie siedziała na tylnych siedzeniach Lena.
Minął następny tydzień i Lena uznała że powinna pojechać choć po część swoich rzeczy, bo wiedziała że nie może sama zamieszkać w tym domu. Poprosiła Angusa i Emmę żeby się z nią tam wybrali. Przez cały tydzień któreś z nich i nie tylko było z nią przez cały czas i czuła się już lepiej, przynajmniej nie miała koszmarów z tamtej nocy. Najpierw teleportowali się ze szkoły do Romatech Indrusties, następnie pojechali samochodem, żeby nic nie wyglądało podejżanie, na Manhatan pod adres który podała im dziewczyna. Zatrzymali się przed domem z ogrodzeniem. Przed domem stała para rolek, deskorolka i rower.
-Lena, czy to twoje.?- zapytał Angus kiedy wyszli z samochodu.
-Tak, musiałam zostawić wszystko na podwórku, zwykle chowam wszystko w garażu. Musiałam zapomnieć.- skwitowała.
-Chcesz wziąść rower i resztę ze sobą.?-zapytała Emma
-Nawet nie wiem gdzie trafie, więc to może poczekać.- powiedziała posyłając im smutny uśmiech.
-Lena, mu chcemy ci o czym z Angusem powiedzieć. Pamiętasz jak nam powiedziałaś że nie chcesz iść do domu dziecka, że chcesz miec rodzinę która będzie cię kochac.- kiedy kiwnęła głową wampirzyca kontynłowała-wiesz my rozmawialiśmy z Sabriną na twój temat. I chielibyśmy cię adoptować. To znaczy jeżeli będziesz chciała. To jak chciałabyś mieć nową rodzinę.?
-Oczywiście nie musisz teraz opowiadać.- dodał Angus.
-Nie, to znaczy tak. Tak chciałabym mieć nową rodzinę. I jeżeli wy nią zostaniecie będę bardzo szczęsliwa. Jesteście dla mnie bardzo ważni i nie przeszkadza mi nawet to że moi przyszywani rodzice są wampirami.- Uśmiechnęła się i poleciały jej łzy, które tym razem zagościły również u Emmy i Angusa.
-Czyli się zgadzasz.?
-Tak, czyli się zgadzam.- podeszła i przytuliła ich.- Nikt tyle oprócz moich rodziców dla mnie nie zrobił. Będę wam wdzięczna do końca życia. -oderwała się od nich.- A tak nie w temacie ale gdzie wy dokładnie mieszkacie.?
-W Szkocji. -odpowiedział Angus.- Spodoba ci się tam.- dodał widząc jej minę- I nie bój się jak będziesz chciała kogos odwiedzić to się szybko teleportujemy.
-No dobrze. To może chodźmy do środka.- dodała Emma. Podeszli do drzwi, Lena dała klucz Angusowi bo ręce jej się trzęsły. Ten otworzył drzwi. Weszli do korytarzu na ścianach było pełno zdjęć przedstawiających ją z rodzicami i inne. Angus poszedł się rozejżeć po domu, a Lena z Emmą poszły ja spakować. Pokój wyglądał jak u normalniej nastolatki, łóżko nie pościelone. Emma przyglądała się książką które stały na dosyć dużym regale.
-Widzę że lubisz czytać.
-Tak, od małego. Zaczęło się od Harrego Pottera, jak byłam mała to prosiłam tatę żeby mi je czytał bo sama nie potrafiłam. Nawet ostatnio przeczytałam to jeszcze raz, a i obejrzałam kilka części filmu z tej serii
- Widzę że interesujesz się wieloma rzeczami.- uśmiechnęła się do niej.
-Tak, gram na skrzypcach, fortepianie, a ostatnio rodzice kupili mi gitarę. Kocham robić zdjęcia, zresztą widać juz nawet w korytarzu że zdjęć to ja nie mało zrobiłam. Jeszcze rysuję, tu gdzieś powinny być szkicowniki.- zaczęła szukać pod łóżkiem i wyjęła duży szkicownik.- Proszę zobacz.
Emma wzięła do ręki szkicownik i zaczęła go kartkować, jej oczom ukazały się postacie, niektóre kojażyła z filmu o Harrym Potterze. Inne przedstawiały krajobrazy. Jednak jeden się jej spodobał. To była dzieczyna stała na polanie, a dookoła niej powiewały dmuchawce.
- To jest bardzo piękne. Masz niespotykany talent. Widać że interesujesz się sztuką.
-Tak rodzice też tak myśleli dopóki w wakcje cztery lata temu zainteresowałam się bronią. Po wielu błaganiach zgodzili się żebym brała lekcje szermierki i walki z bronią. Wybrałam sobie katanę. Nie pozwolili mi jej trzymać w sypialni więc jest w piwnicy. A no i brałam przez trzy lata lekcji karate. Tak myślałam czy mogłabym zabrać katanę ze sobą.? Czy to nie byłby problem.?
- Nie oczywiście że nie. Mój mąż nie rusza się bez swojego sztyletu. A w zamku jest pełno broni, oczywiście my też nie pozwolimy ci jej trzymać narazie w swoim pokoju.- zaśmiała się, gdy zobaczyła minę Leny.- Co się stało.?
- Ty powiedziałaś zamek. Czy się przesłyszałam.?
- Nie dobrze usłyszałaś. Z nami będą mieszkają Angusa praprapraprawnuk Robby, jego żona Olivia  która jest wciąży.
- Aaa. Jeju musze się przyzwyczaić do tych wszystkich nowych imion.
-Dasz radę.- Lena znalazła w szafie dwie walizki i zaczęły pakować z Emma ubrania. Szatynka w szafie znalazła kilka sukienek i je wpakowała do walizki.- Masz mało sukienek, nie lubisz ich nosić.?
-Powiem tak, do sukienki nie pasują conversy i inne trampki. Chciaż mam jedną do której by pasowały.- pakowały różne rzeczy kiedy nasunął się Emmie strój od mundurka.
- Gdzie chodzisz do szkoły.?
 -Chodziłam. Concordia Prep. Nie lubiłam tej prywatnej szkoły. Wszędzie łaziły te nadęte dziewczyny. Wytrzymałam rok. Potem rodzice przenieśli mnie do publicznej szkoły, tam było lepiej bo każdy akceptował to że lubiłam jeździć z chłopakami z klasy na deskach podczas przerwy.
-A mundurek na pamiątkę.?
- Tak żeby mi przypominał  o tych nadętych dziewczynach, które interesowały się tylko błyszczykiem i tuszem do rzęs.- to jej poprawiło chumor i zaczęła się smiać.- Gadam jak poparzona. Przecież też się maluje. No dobrze to teraz muszę jeszcze wziąść laptop.- znalazła go włożyła do torby z nike. Spakowała tam też słuchawki i ładowarkę.
-Nie chcesz wziąść skrzypiec.?
-Tak, chcę. Czekaj, już nie weim co mam wziąść.
-Poźniej tu wrócimy i zabierzesz wszystko oprócz mebli. Wybierzemy ci nowe meble do nowego pokoju.
-Dziękuje.
- Nie ma za co. Dobra to bierzemy jeszcze skrzypce gitarę, chcę usłyszeć jak grasz. A no i katanę. Moja mała wojowniczka.
-Dobrze, dobrze. Chciałabym jeszcze wziąść coś z sypialni rodziców.
-Okej to chodźmy.- poszły do pokoju który był naprzeciwko, ściany były zielone łóżko ładnie zasłane. Lena podeszła do toaletki i wyjęła pudełeczko. Otworzyła go, a w nim był złoty łańcuszek z krzyżykiem.
-Był mojej mamy. Miałam go dostać na szesnaste urodziny. Ale chyba dostanę wcześniej.- poleciala jej łza z oka więc ją wytarła. Uśmiechnęła się do Emmy przyjaźnie. Wyszły z pokoju i Lena zamknęła drzwi od byłej sypialni jej rodziców.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz