czwartek, 6 lutego 2014

Rozdział I

Emma MacKay właśnie się teleportowała do Dragon Nest Academy, gdzie był jej mąż Angus. Poszła w stroną gabinetu dyrektora, którym była Toni MacPhie. Zapukała, weszła i jak się spodziewała zastała tam Toni, Angusa, Connora i jego żonę Marielle która aktualnie jest wciąży. 
-Cześć.-mąż uściskał ją na przywitanie- Co jest.?-uśmiech znikł jej z twarzy, gdy zobaczyła ich miny.
-Malkontenci zaatakowali, pewną rodzinę w Central Parku. Akurat tam byliśmy z Connorem, ale rodzice już nie żyli. Mieli córkę..-Emma zachłysnęła się powietrzem z przerażenia- która przeżyła -kontynłował jej mąż, a ona poczułą ulgę- Jest trochę poobijana i zadrapana. Roman się nią teraz zajmuje, jest z nim Sabrina. Nie wiemy kto ich zaatakował, a mała jest w szoku żeby odpowiedzieć.
-Wiecie co się z nią stanie.?- zapytała ze współczuciem wampirzyca.
-I tu jest problem.- zaczęła Toni- Najpierw dowiemy się czy ma jeszcze jakąś rodzinę. Jeżeli nie to ja chciałam ją wziąść tutaj do szkoły, ale Sabrina protestuje i mówi że by ją zabrać do jej domu dziecka. Trochę się o to martwię bo nie każdy chce adoptować takie duże dziecko.
-A ile ona ma lat.?-zaciekawiła się Emma
-Piętnaście.Trochę dużo i nie wiadomo czy ktoś będzie chciał ją adoptować,a pozatym będzie miała traumę jak nie zechce żeby ktoś jej wykasował te wspomnienia. 
-A chciała z kimś rozmawiać.?
-Próbowałyśmy z Toni, ale zaczęła krzyczeć że to się nie mogło stać, i pytać dlaczego zamordowano jej rodziców.-odpowiedziała Marielle
-Ja do niej pójdę. Może mi coś powie.- oznajmiła,a Angus pocałował ją w czoło.
-Dobrze, jakbyś mogła dowiedz się kim byli jej rodzice. Zanim ją teleportowaliśmy zabrała z parku swoją i jej mamy torebkę. Nie chce nikomu tego dać. 
-Okej. A gdzie są.?
- W sali medycznej. 
-To idę.- wyszła i skierowała się do sali medycznej, po drodzę spotkała Shannę, która jej oznajmiła że nadal nic nie chce mówić. Teraz stała przed drzwiami do danej sali, zapukała i weszła. Uderzył ja zapach środków dezynfekujących. Na łóżku szpitalnym siedziała nastolatka, Emmie dech zaparło, była bardzo ładne. Miała długie proste włosy o złocistym odcieniu , mały zadarty nosek,a wokół niego kilka piegów. Była ubrana w błękitną koszulę na guziki, obcisłe rurki i trampki. Kiedy się do niej odwróciła Emma spostrzegła że ma zielone oczy, takiego samego koloru jakie ma Angus i Robby. W tych słodkich oczach były łzy rozpacz, złość i przygnębienie. Szatynce zrobiło się przykro z powodu tego co spotkało tą dzieczynę. 
-Cześć.-kiwnęła Romanowi i Sabrinie, potem zwróciła się do dziewczyny- Czy mogłybyśmy przez chwilę porozmawiać.
-Dobrze.- szepnęła. Poczekały aż Roman zrobił jej poatrunek, a potem On i Sabrina wyszli. 
Zapadła grobowa cisza którą przerwała Emma.
- Jestem Emma MacKay, a ty jak masz na imię.?-usiadła koło dziewczyny.
-Mam na imię Lena Blackwell.- znowu szepnęła jakby bała się coś głośnio powiedzieć.
-Łanie. A Lena to skrót od..
-Magdaleny.- dokończyła Lena.
-Bardzo ładne imię. A mogłabyś mi powiedzieć imiona twoich rodziców.?-Lena pokręciła głową, zaczęła płakać i powiedziała.
-Mieli na imię Erin i Seth Blackwell.-zaniosła się szlochem więc Emma objęła ją ramieniem.
-A wiesz gdzie pracowali.?
-W FBI.- wtedy dotarło do Emmy że to mógł być nie tylko przypadkowy atak, tylko że Malkontenci musieli chcieć ich śmierci. 
-No dobrze. A czy rodzice mieli wrogów.?
-Nie wiem. Ale ostrzegali mnie żebym nigdzie nie chodziła sama wieczorami i żebym ogólnie uważała na siebie. Myśli pani że oni chcieli ich śmierci.?
-Proszę mów mi Emma. I nie wiem, może tak, a może nie. Nie bój się zajmiemy się tym. A czy masz jakąś rodzinę.?- dziewczyna przez cały czas płakała.
-Nie. Miałam tylko rodziców.- znowu zaczęła się zanosić płaczem-Dlaczego oni to zrobili. Ja nie mogę uwierzyć że wampiry naprawdę istnieją i zabili mi rodziców.!!
-Już spokojnie.-Przytuliła ją i zaczęła ją głaskać po głowie.- Czy pamiętasz co się tam działao.?
-Ja...ja tak. I gdyby te dobre wampiry, to znaczy ci dwaj panowie w kiltach się nie pojawili ja też pewnie bym nie żyła. czy jest więcej takich wampirów.?
-Tak. Wiesz co ja też jestem wampirem.
-Naprawdę.?- Lena szeroko otworzyła oczy z przerażenia- Ale ty jesteś ta dobra i nie zrobisz mi krzywdy.- Lena wyczekiwała na odpowiedź lekko wystraszona.
-Oczywiście że nie zrobię ci krzywdy. Jak mogłabym skrzywdzić dziecko, i to takie jak ty.-dziewczyna odetchnęła z ulgą a potem siedziały przez kilka minut kiedy Lena oznajmiła. 
-Ja nie chce iść do domu dziecka. Ta pani chce mnie tam zabrać, ale ja nie chcę. Ja chcę mieć rodziców.-znowu zaczęła płakać.
- Nie bój się jak nie chcesz iść do domu dziecka to nie pójdziesz.- Emma właśnie w tej chwili zauważyła że Lena jest dokładnie taka sama jak ona. Straciła rodzinę i szuka nowej. Chce sobie poradzić, a ona jej w tym pomoże. Patrząc na Lenę młoda wampirzyca zauważyła, jak bardzo chciałaby mieć dziecko, nawet nastoletnie. Czuła że chyba pokocha Lenę. Natychmiast przyszła jej myśl żeby to ją adoptować, tylko musiałaby jeszcze porozmawiać z Angusem. Jak na zawołanie jej małżonek wszedł do pomieszczenia. Zobaczył jak Emma przytula dziewczynę i się uśmiechną, ładnie razem wyglądały. Podszedł do nich i siadł po drugiej stronie koło Leny.
-To co już wiemy jak dziewczna ma na imię.?-zapytał Emmy
-Lena, mam na imię Lena. I dziękuję bardzo za uratowanie życia.- spojżała na niego i próbowała się uśmiechnąć lecz nijak jej to wychodziło. Znowu się przytuliła do ramienia Emmy.
-Lena, Magdalena. Bardzo piękne imię. I cieszę się że mogłem ci uratowac życię.- poklepał ją po plecach. 
Do sali wszedł Roman. Lena nawet się nie obejżała. Draganesti dał Emmie znak żeby do niego podeszła. Zostawiła ją z Angusem, który objął małą ramieniem i podeszła do niego.
-Czy coś ci powiedziała.?- zapytał Roman
-Tak wszystko o co pytałam.- zobaczyła minę Romana i dodała-No co.?
-Chodzi o to że z Sabriną pytaliśmy ją o różne rzeczy ale nic nie chiała powiedzieć. A co mówiła.?
-Powiedział mi podstawowe informacje i to że nie chce iść do domu dziecka.-popatrzyła smutno na Romana.-Musimy jej jakoś pomóc.- jednak Roman nie patrzył na nią tylko przyglądał się Angusowi.
-Wiesz co, Angus mi kiedyś opowiadał że chciałby miec dziecko, a najlepiej córeczkę.-uśmiechną się do Emmy.-Może to pora żeby powiększyć waszą rodzinę. Razem fajne wyglądają, nawet mają podobny kolor oczu i włosów. 
-Myślisz że by chciała. No wiesz powiedziała mi że nie miała żadnej rodziny oprócz rodziców i nie chce zostać sama, ale czy zechce żeby jej rodzicami zastępczmi zostało małżeństwo wampirów. 
-Wiesz, jak robiłem jej opatrunki. Wytłumaczyłem jej że są dobre i złe wampiry, a no jak zapytała czy kąsimy ludzi odpowiedziałem że pijemy krew syntetyczną. 
-To dlatego tak łagodnie zareagowała jak powiedziałam że jestem wampirem. A wie że ty nim jesteś.?
-Tak i że Angus,Connor i Shanna są wampirami też wie. Toni kłóciła się z Sabriną bo ta uważa że trzeba jej wykasować pamięć i przenieść do domu dziecka.
-Tak wiem o tym. -Angus właśnie zaczął mówić do Leny że wszystko się jakoś ułoży i że jej wszyscy pomożemy. 
-Powinniście ją adoptować.-doradził Roman
-Myślisz że Angus się zgodzi. 
-Tak, myślę że pokocha ją tak mocno jak ona was pokocha.- Emma się usmiechnęła na te słowa. Poszła z powrotem do Leny, Angus puścił ja z objęć i teraz to ona ją zaczęła przytulać. Angus natomiast podszedł do Romana.
-Naprawdę uważasz że ma podobny kolor oczu do moich.?
-Tak. Takie same szafirowe oczy.- Angus zaczął się śmiać.
-Fajna dziewuszka. 
-Polubiłes ją co.?- zapytał Draganesti
-Aye. Dlaczego powiedziałeś Emmie że chciałbym mieć dziecko.?
-Bo ona tez chce miec dziecko. A widac że także polubiła ta dziewczynę. No i jak widać tylko wam ufa na tyle żeby wyjawić infomacje. Ona potrzebuje rodziców a wy chcecie mieć dziecko, o którym będziecie się opiekowac i doświadczać rodzicielstwa. Myślę że to genialny pomysł. 
- Ciekawe czy mała będzie chciała.
-Tak, widać że was polubiła. 



A o to i pierwszy rozdział. :) Mam nadzieje że się spodoba, akcja rozkręci się za kilka rodziałów. Mam nadzieje że będzie się lekko czytało. Jak są jakieś pytania, a wiem że osoby które nie czytały tej serii będą trochę niepoinformowani, chętnie na nie odpowiem. ;* 

Pozdrawiam Marielle. ♥

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz